over mezelf
Ik ben Jeroen Spaan (3 december 1976), geboren in Groningen, in het oude RKZ. Ik ben in de eerste plaats mens, maar daarnaast ook een schrijver in wording. Ik ben bezig met een roman, De laatste verjaardag, waarvan ik inmiddels het eerste deel heb voltooid: De stilte riep. Het verhaal is ergens in 2022 begonnen te knagen. Feit is dat het verhaal ook gaat over een beginnende auteur; we volgen haar terwijl ze met haar eerste roman bezig is.
Het is niet geschreven voor wie zoekt naar specifieke labels, hokjes of genres, maar voor wie een boek simpelweg openslaat om te lezen — zonder eerst de achterflap te raadplegen.
Dit werk kent geen commerciële ambitie. Die eenvoud zie je ook terug in de vorm. Ik geef het boekje zelf uit bij de copyshop: compact A5-formaat, verzameld met twee nietjes in de rug. Gewoon een fysiek document op papier, bedoeld om vast te houden en te lezen. Een uitnodiging — voor wie durft te beginnen bij de eerste pagina, zonder te weten waar de grens tussen feiten en verbeelding ligt.
Als schrijver werk ik traag. Ik ben vaak meer tijd kwijt met teruglezen dan met schrijven, en over De stilte riep heb ik misschien wel twee jaar gedaan. Of ik mezelf al echt een schrijver kan noemen, weet ik niet, maar ik ontdek nu stap voor stap hoe het werkt om een langer verhaal vorm te geven en personages tot leven te laten komen.
In die zin ben ik schrijver geworden door een handicap. Ik ben geboren met de aandoening episodische ataxie, een progressieve ziekte die langzaam maar zeker mijn motoriek steeds meer ontregelt. Ik heb de afgelopen vijftien jaar al heel wat vaardigheden los moeten laten en nieuwe moeten verwelkomen. Een schrijver in de dop, tegen wil en dank.
Ik werk traag en ga gestaag verder. De bedoeling is om uiteindelijk een volledig afgerond boek achter te laten. Omdat ik alles zelf doe en niet alle onderdelen heel leuk vind, heb ik besloten om het dikke boek dat het eindresultaat moet worden, in delen af te ronden. De stilte riep is het eerste deel. Het volgende deel, Ergens tussen hier en daar, moet ergens in het voorjaar van 2027 voltooid zijn.
Ik zie dit plan om een boek te voltooien als een project van de lange adem; het hoeft niet overmorgen af te zijn. Ik geef mezelf zoveel tijd als ik nodig heb. Ik verwacht er zelf heel veel van, maar ik denk dat het ergens tussen 2033 en 2036 volbracht moet zijn. Pin me er niet aan vast.
Ik woon in Groningen en ik verspreid mijn werk in buurtbibliotheekkasten, het openbaar vervoer en in koffiehuizen